EAN-8, EAN-13 i QR wstawiane prosto do dokumentu jako wektor, bez eksportu z generatora na stronie i przeklejania plików. Wpisujesz cyfry albo treść, ustawiasz wygląd i klikasz „Wstaw”. Wtyczki są darmowe.
EAN-8 i EAN-13 powstają według GS1: moduł 0,33 mm przy 100%, powiększenie od 80 do 200%, kreski ochronne dłuższe o 5 modułów. Wysokość kresek ustawiasz w milimetrach, a BWR zwęża każdą kreskę pod przyrost punktu w druku. Cyfry pod kodem są w kroju OCR-B i od razu zamienione na krzywe, więc font nie jest potrzebny. Cyfrę kontrolną panel liczy sam, a gdy wpiszesz złą, podpowie właściwą. Można dodać dodatek z 2 albo 5 cyfr.
QR przyjmuje adres WWW, tekst, wizytówkę vCard, sieć Wi-Fi, telefon, SMS, e-mail, lokalizację i GS1 Digital Link (GTIN z partią, numerem seryjnym i datą ważności, pod kody 2D na opakowaniach). Moduły mogą być kwadratowe, płynne, zaokrąglone, w kółka, kropki albo romby. Oczka mają osobny kształt ramki i środka i mogą dostać własny kolor. Logo w środku bierzesz z zaznaczonego obiektu albo z pliku SVG, PNG lub JPG. Moduły pod logo są wycinane, a panel pokazuje, ile procent danych zasłania, i ostrzega, gdy to za dużo.
W Illustratorze i InDesignie kod rysuje się z próbek dokumentu, CMYK albo spot, i od razu nadaje się do druku. Ustawienia zostają zapisane w kodzie, więc później możesz go zaznaczyć, wczytać do panelu, poprawić i zamienić w tym samym miejscu. W Photoshopie kod trafia na środek dokumentu jako wektorowy obiekt inteligentny w kolorach HEX. We wszystkich trzech programach wstawienie cofa się jednym Ctrl+Z.
Photoshop 2022 (23.3) lub nowszy · ZIP: wtyczka .ccx + install.cmd
InDesign 2023 (18.5) lub nowszy · ZIP: wtyczka .ccx + install.cmd
Illustrator 2020 (24.0) lub nowszy · ZIP: wtyczka .zxp z podpisem dev.lm-ads.com + install.cmd
"C:\Program Files\Common Files\Adobe\Adobe Desktop Common\RemoteComponents\UPI\UnifiedPluginInstallerAgent\UnifiedPluginInstallerAgent.exe" /install generator-kodow-illustrator-1.0.1-win.zxpWszystkie trzy wtyczki w jednym ZIP-ie, z install.cmd i uninstall.cmd. W firmie skrypt odpala się przy logowaniu użytkownika (GPO, Intune, RMM) i musi działać jako zalogowany użytkownik, nie jako SYSTEM, bo wtyczki Photoshopa i InDesigna instalują się w profilu użytkownika. Jeśli ludzie mają tylko jeden program, wystarczy ZIP tego programu, działa tak samo. Uprawnienia administratora nie są potrzebne. Szczegóły są w pliku CZYTAJ.txt w każdym ZIP-ie.
Wszystkie trzy dla WindowsWersji na Maca jeszcze nie testowaliśmy. Wtyczki w ZIP-ach dla macOS są te same co dla Windows, różnią się skrypty instalacji i instrukcja.
Photoshop 2022 (23.3) lub nowszy · ZIP: wtyczka .ccx + install.command
InDesign 2023 (18.5) lub nowszy · ZIP: wtyczka .ccx + install.command
Illustrator 2020 (24.0) lub nowszy · ZIP: wtyczka .zxp z podpisem dev.lm-ads.com + install.command
"/Library/Application Support/Adobe/Adobe Desktop Common/RemoteComponents/UPI/UnifiedPluginInstallerAgent/UnifiedPluginInstallerAgent.app/Contents/macOS/UnifiedPluginInstallerAgent" --install ~/Downloads/generator-kodow-illustrator-1.0.1-mac/generator-kodow-illustrator-1.0.1-mac.zxpWszystkie trzy wtyczki w jednym ZIP-ie, z install.command i uninstall.command. W Jamf, Mosyle czy Kandji skrypt może działać jako root: wtyczki Photoshopa i InDesigna sam zainstaluje jako zalogowany użytkownik, bo trafiają do jego profilu. Jeśli ludzie mają tylko jeden program, wystarczy ZIP tego programu, działa tak samo. Szczegóły są w pliku CZYTAJ.txt w każdym ZIP-ie.
Wszystkie trzy dla macOS